Παλαιοντολόγοι στην Αριζόνα ανακάλυψαν απολιθώματα ενός άγνωστου έως τώρα ερπετού της Τριασικής περιόδου που συνδυάζει χαρακτηριστικά κροκόδειλου και στρουθοκαμήλου
Παλαιοντολόγοι στην πολιτεία της Arizona ανακάλυψαν εντυπωσιακά απολιθώματα ενός αρχαίου πλάσματος που αναγκάζουν τους επιστήμονες να επανεξετάσουν όσα γνωρίζουμε για την πανίδα της Τριασικής περιόδου.
Το ερπετό, που ονομάστηκε επίσημα Sonselasuchus cedrus, αποδείχθηκε ότι ήταν στενός συγγενής των σύγχρονων κροκόδειλων, αλλά η εμφάνισή του έμοιαζε περισσότερο με εκείνη μιας στρουθοκάμηλου!
Το ζώο αυτό ζούσε στον πλανήτη στο τέλος της Τριασικής περιόδου, περίπου πριν από 225 έως 201 εκατομμύρια χρόνια, όταν πυκνά δάση κωνοφόρων κάλυπταν μεγάλες περιοχές της Βόρειας Αμερικής.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Vertebrate Paleontology, περιγράφει τη μοναδική εξελικτική δυναμική του είδους.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον διαπίστωσαν ότι το Sonselasuchus cedrus είχε την εξαιρετικά σπάνια ικανότητα να αλλάζει τον τρόπο κίνησής του καθώς μεγάλωνε.
Τα νεαρά άτομα κινούνταν κυρίως με τέσσερα πόδια, ενώ τα ενήλικα περνούσαν σε δίποδη κίνηση!
Ένας «κροκόδειλος» με συνήθειες στρουθοκαμήλου
Το Sonselasuchus cedrus ανήκε στην οικογένεια των Shuvosauridae.
Παρότι έμοιαζε εξωτερικά με τα ορνιθομιμίδια – μια ομάδα γρήγορων δεινοσαύρων με χαρακτηριστικά που θυμίζουν πουλιά – στην πραγματικότητα ανήκε σε διαφορετικό εξελικτικό κλάδο.
Τα ζώα αυτά ήταν κροκοδειλόμορφα ερπετά που ανταγωνίζονταν τους πρώτους δεινόσαυρους για τα ίδια οικολογικά περιβάλλοντα.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το σώμα τους εξελίχθηκε έτσι ώστε να μπορούν να κινούνται γρήγορα μέσα σε ανοιχτά δάση.
Ο γεωλόγος Alexey Trofimov δήλωσε ότι η ανακάλυψη επιβεβαιώνει πως κατά την Τριασική περίοδο η ποικιλία μορφών στους προγόνους των κροκοδείλων ήταν πολύ μεγαλύτερη από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα.
Τα απολιθωμένα οστά δείχνουν ότι το ζώο ήταν λεπτόσωμο, με μακρύ λαιμό και ράμφος χωρίς δόντια.
Η αλλαγή στον τρόπο κίνησης με την ηλικία
Ομάδα παλαιοντολόγων με επικεφαλής τον Elliott Armour Smith ανέλυσε περίπου 950 απολιθωμένα οστά που βρέθηκαν στο Εθνικό Πάρκο Πετρωμένου Δάσους.
Η σημαντικότερη ανακάλυψη ήταν ότι οι αναλογίες των άκρων άλλαζαν καθώς το ζώο μεγάλωνε.
Στα νεαρά άτομα τα μπροστινά και τα πίσω πόδια είχαν σχεδόν το ίδιο μήκος, κάτι που υποδηλώνει τετραποδική κίνηση.
Ωστόσο στα ενήλικα άτομα τα πίσω άκρα γίνονταν πολύ πιο ισχυρά και αναλάμβαναν σχεδόν όλο το βάρος του σώματος, επιτρέποντας στο ζώο να τρέχει στα δύο πόδια.
Ο βιοφυσικός Alexey Kornilov εξήγησε ότι η μετάβαση από τέσσερα σε δύο πόδια κατά την ανάπτυξη αποτελεί εξαιρετικά σύνθετη βιομηχανική διαδικασία που απαιτεί ακριβή συντονισμό της ανάπτυξης του σκελετού.
Ανατομία για ταχύτητα και επιβίωση
Το Sonselasuchus cedrus φαίνεται πως ήταν ένας από τους ταχύτερους δρομείς της εποχής του.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα οστά του ήταν κοίλα, γεγονός που μείωνε σημαντικά το βάρος του σώματος χωρίς να μειώνει την αντοχή του σκελετού.
Οι μεγάλες οφθαλμικές κόγχες δείχνουν ότι είχε εξαιρετικά καλή όραση, απαραίτητη για να εντοπίζει θηρευτές στα πυκνά δάση της αρχαίας Arizona.
Αντί για δόντια διέθετε κερατινώδες ράμφος, κατάλληλο για κατανάλωση φυτών ή μικρών ζώων.
Το οικοσύστημα της Τριασικής περιόδου
Ο κόσμος στον οποίο ζούσε το Sonselasuchus ήταν γεμάτος κινδύνους.
Τα πυκνά δάση κωνοφόρων προσέφεραν καταφύγιο, αλλά στην ίδια περιοχή ζούσαν πρώιμοι θηρόποδοι δεινόσαυροι και τεράστια υδρόβια ερπετά γνωστά ως Φυτώσαυροι.
Η ικανότητα γρήγορης φυγής με δίποδη κίνηση ήταν πιθανότατα κρίσιμο πλεονέκτημα επιβίωσης.
Ο βιολόγος Andrei Voroshilov σημείωσε ότι τα οικοσυστήματα της ύστερης Τριασικής περιόδου χαρακτηρίζονταν από έντονο ανταγωνισμό, όπου η εξειδίκευση στην ταχύτητα επέτρεψε σε ορισμένα κροκοδειλόμορφα να επιβιώσουν για εκατομμύρια χρόνια.
Οι γεωλογικές ενδείξεις δείχνουν επίσης ότι το κλίμα εκείνης της εποχής μεταβαλλόταν συχνά, απαιτώντας από τα ζώα υψηλή προσαρμοστικότητα.
Το Sonselasuchus cedrus αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εξελικτικής ευελιξίας, δείχνοντας πώς οι οργανισμοί μπορούν να προσαρμόζονται στις περιβαλλοντικές προκλήσεις ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
www.bankingnews.gr
Το ερπετό, που ονομάστηκε επίσημα Sonselasuchus cedrus, αποδείχθηκε ότι ήταν στενός συγγενής των σύγχρονων κροκόδειλων, αλλά η εμφάνισή του έμοιαζε περισσότερο με εκείνη μιας στρουθοκάμηλου!
Το ζώο αυτό ζούσε στον πλανήτη στο τέλος της Τριασικής περιόδου, περίπου πριν από 225 έως 201 εκατομμύρια χρόνια, όταν πυκνά δάση κωνοφόρων κάλυπταν μεγάλες περιοχές της Βόρειας Αμερικής.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Vertebrate Paleontology, περιγράφει τη μοναδική εξελικτική δυναμική του είδους.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον διαπίστωσαν ότι το Sonselasuchus cedrus είχε την εξαιρετικά σπάνια ικανότητα να αλλάζει τον τρόπο κίνησής του καθώς μεγάλωνε.
Τα νεαρά άτομα κινούνταν κυρίως με τέσσερα πόδια, ενώ τα ενήλικα περνούσαν σε δίποδη κίνηση!
Ένας «κροκόδειλος» με συνήθειες στρουθοκαμήλου
Το Sonselasuchus cedrus ανήκε στην οικογένεια των Shuvosauridae.
Παρότι έμοιαζε εξωτερικά με τα ορνιθομιμίδια – μια ομάδα γρήγορων δεινοσαύρων με χαρακτηριστικά που θυμίζουν πουλιά – στην πραγματικότητα ανήκε σε διαφορετικό εξελικτικό κλάδο.
Τα ζώα αυτά ήταν κροκοδειλόμορφα ερπετά που ανταγωνίζονταν τους πρώτους δεινόσαυρους για τα ίδια οικολογικά περιβάλλοντα.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το σώμα τους εξελίχθηκε έτσι ώστε να μπορούν να κινούνται γρήγορα μέσα σε ανοιχτά δάση.
Ο γεωλόγος Alexey Trofimov δήλωσε ότι η ανακάλυψη επιβεβαιώνει πως κατά την Τριασική περίοδο η ποικιλία μορφών στους προγόνους των κροκοδείλων ήταν πολύ μεγαλύτερη από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα.
Τα απολιθωμένα οστά δείχνουν ότι το ζώο ήταν λεπτόσωμο, με μακρύ λαιμό και ράμφος χωρίς δόντια.
Η αλλαγή στον τρόπο κίνησης με την ηλικία
Ομάδα παλαιοντολόγων με επικεφαλής τον Elliott Armour Smith ανέλυσε περίπου 950 απολιθωμένα οστά που βρέθηκαν στο Εθνικό Πάρκο Πετρωμένου Δάσους.
Η σημαντικότερη ανακάλυψη ήταν ότι οι αναλογίες των άκρων άλλαζαν καθώς το ζώο μεγάλωνε.
Στα νεαρά άτομα τα μπροστινά και τα πίσω πόδια είχαν σχεδόν το ίδιο μήκος, κάτι που υποδηλώνει τετραποδική κίνηση.
Ωστόσο στα ενήλικα άτομα τα πίσω άκρα γίνονταν πολύ πιο ισχυρά και αναλάμβαναν σχεδόν όλο το βάρος του σώματος, επιτρέποντας στο ζώο να τρέχει στα δύο πόδια.
Ο βιοφυσικός Alexey Kornilov εξήγησε ότι η μετάβαση από τέσσερα σε δύο πόδια κατά την ανάπτυξη αποτελεί εξαιρετικά σύνθετη βιομηχανική διαδικασία που απαιτεί ακριβή συντονισμό της ανάπτυξης του σκελετού.
Ανατομία για ταχύτητα και επιβίωση
Το Sonselasuchus cedrus φαίνεται πως ήταν ένας από τους ταχύτερους δρομείς της εποχής του.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα οστά του ήταν κοίλα, γεγονός που μείωνε σημαντικά το βάρος του σώματος χωρίς να μειώνει την αντοχή του σκελετού.
Οι μεγάλες οφθαλμικές κόγχες δείχνουν ότι είχε εξαιρετικά καλή όραση, απαραίτητη για να εντοπίζει θηρευτές στα πυκνά δάση της αρχαίας Arizona.
Αντί για δόντια διέθετε κερατινώδες ράμφος, κατάλληλο για κατανάλωση φυτών ή μικρών ζώων.
Το οικοσύστημα της Τριασικής περιόδου
Ο κόσμος στον οποίο ζούσε το Sonselasuchus ήταν γεμάτος κινδύνους.
Τα πυκνά δάση κωνοφόρων προσέφεραν καταφύγιο, αλλά στην ίδια περιοχή ζούσαν πρώιμοι θηρόποδοι δεινόσαυροι και τεράστια υδρόβια ερπετά γνωστά ως Φυτώσαυροι.
Η ικανότητα γρήγορης φυγής με δίποδη κίνηση ήταν πιθανότατα κρίσιμο πλεονέκτημα επιβίωσης.
Ο βιολόγος Andrei Voroshilov σημείωσε ότι τα οικοσυστήματα της ύστερης Τριασικής περιόδου χαρακτηρίζονταν από έντονο ανταγωνισμό, όπου η εξειδίκευση στην ταχύτητα επέτρεψε σε ορισμένα κροκοδειλόμορφα να επιβιώσουν για εκατομμύρια χρόνια.
Οι γεωλογικές ενδείξεις δείχνουν επίσης ότι το κλίμα εκείνης της εποχής μεταβαλλόταν συχνά, απαιτώντας από τα ζώα υψηλή προσαρμοστικότητα.
Το Sonselasuchus cedrus αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εξελικτικής ευελιξίας, δείχνοντας πώς οι οργανισμοί μπορούν να προσαρμόζονται στις περιβαλλοντικές προκλήσεις ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών